مجله الکترونیکی
[ نسخه آزمایشی ]
کد خبر : ۳۳۰۳۲
زمان انتشار : ۱۰:۳۵ - ۱۳۹۶/۱۱/۱۴

«محکومین»؛ توجیه جرم یا آموزش قانون؟

مخاطب «محکومین» نیک می داند این سریال همانگونه که از نامش هم پیداست، به توجیه جرم و عمل مجرم نمی پردازد، بلکه عمل او را در بستر یک قانون پیشرفته، روزآمد و کاربردی را مورد بررسی قرار می دهد و سپس به نتیجه گیری می پردازد؛ نتیجه ای که با منطق مخاطب سازگار است و به همین دلیل مورد پذیرش او هم قرار می گیرد.

به گزارش  پوریا بهرادکیان نوشت:

سریال «محکومین» به تهیه کنندگی بهروز مفید و از محصولات گروه فیلم و سریال شبکه یک سیما در سی قسمت حدودا ۴۵دقیقه ای برای نخستین بار به موضوع مجازات جایگزین حبس پرداخت.
برای تحلیل سریال محکومین، در ابتدا لازم می بینم به ما قبل سوژه ای که من را به نوشتن این یادداشت ترغیب کرد، یعنی میزان تاثیرگذاری این سریال در معرفی موضوع مجازات جایگزین حبس رجوع کنم. در واقع ما پیش از آنکه تاثیر یک اثر هنری، خاصه در زمینه تولیدات سینمایی و یا سریال های تلویزیونی را بر جامعه مخاطبان مورد سنجش قرار دهیم، نیازمند بررسی کیفیت مصالحی هستیم که در خدمت کارگردان قرار گرفته تا پلان به پلان اثر را کنار هم بچیند و ارزش قصه خوب نیز درست در همین مرحله مشخص خواهد شد.
تولیدکنندگان یک سریال تلویزیونی برای سرگرم کردن، آموزش، آگاهی بخشی و حتی اطلاع رسانی در ارتباط با یک موضوع به جامعه هدف خود، پیش از هر مساله ای باید به قصه ای برسند که ذهن مخاطب را درگیر کند، میان او و شخصیت های داستان ارتباط منطقی برقرار کند و کاراکترها را به مرحله باورپذیری برای مخاطب برساند. «سریال محکومین» در این فاز با پرورش قصه های خلاقانه و بدیع که با کلیشه های مرسوم و قلابی این حوزه فاصله دارد، تلاش خود را کرده و تا حدی توانسته است مخاطب را به واقعیتی دراماتیزه شده پیوند بزند.همچنین توانسته در مقام روایت قصه پیام خود را در راستای آگاهی بخشی جامعه نسبت به یک پدیده قضایی نوظهور با عنوان مجازات جایگزین حبس به درستی منتقل کند.
موفقیت دیگر «سریال محکومین» در باز تعریف مفاهیمی مانند مجازات است، جامعه ای که هیچگاه حاضر نبوده اقداماتی مثل: خدمات عمومی و کار عام المنفعه (نظیر کار در بیمارستان ها و مراکز خیریه) را به عنوان مجازات بپذیرد و تعلیق مجازات را رها کردن مجرم و نشان از ضعف نظام قضایی دانسته و آزادی مشروط را هم عدم اعمال کیفر تفسیر کرده است، حالا با رویه ای مواجه می شود که در آن مجازات محدود به سزادهی مجرم نیست، بلکه در راستای اصلاح مجرم بکار گرفته شده و مهمترین ویژگی آن هم دوری از بستری جرم خیز مانند زندان است.
مخاطب «محکومین» نیک می داند این سریال همانگونه که از نامش هم پیداست، به توجیه جرم و عمل مجرم نمی پردازد، بلکه عمل او را در بستر یک قانون پیشرفته، روزآمد و کاربردی را مورد بررسی قرار می دهد و سپس به نتیجه گیری می پردازد؛ نتیجه ای که با منطق مخاطب سازگار است و به همین دلیل مورد پذیرش او هم قرار می گیرد.
نکته پایانی اینکه تولیدکنندگان آثاری مانند:«محکومین» باید ظرفیت سریال خود را بشناسند و بر همان اساس مسیر را ادامه دهند و مثل خیلی از آثار پر مخاطبی که در فصل های دوم و سوم با شکست و افت مخاطب مواجه می شوند، به دام سری سازی غیر اصولی نیفتند.

ارسال نظر
( انصراف از پاسخگویی )
مرا از نظرات بعدی با خبر کن
مرا فقط از پاسخ به نظرم با خبر کن
کلید را به سمت چپ بکشید

اولین دیدگاه را برای این مطلب ارسال کنید.

علیرضا تاریوردی

سریال برای مخاطب حرفه ای چیزی برای عرضه ندارد و به نظر می رسد برای مخاطب عام ساخته شده است. مخاطبی که خیلی حوصله فکر و صرف انرژی برای حل معماهای پیچیده داستانی را ندارد.صرفا برای سرگرمی و قصه گویی است به اضافه کمی چاشنی ارزشهای اخلاقی و انسانی. بخشی از اوقات فراغت خانواده را پر می کند و تلنگری کوتاه مدت و موعظه وار برای خوب بودن به آنها می زند.

ماکان بند مهدی بذرافکن

مهدی بذرافکن

برای «ماکان بند»؛اگر «خدا» بخواهد، «بنده» عددی نیست که نخواهد | دمتون گرم بچه پول دارهای «یک شبه»!