مجله الکترونیکی
[ نسخه آزمایشی ]
کد خبر : ۳۳۵۸۵
زمان انتشار : ۰۴:۴۰ - ۱۳۹۶/۱۱/۱۹

خنداندن به شرط تفکر؛

حاشیه نوشتی بر “جایزه ۲” سریال شبانه شبکه باران | از کارشکنی شوراها تا فشار بر طبقه متوسط

صعود سریال های طنز استانی از خنداندن به هرقیمتی به خنداندن به شرط تفکر اتفاقی مثبت تلقی می گردد که عوامل سریال جایزه 2 توانستند آن را محقق کنند.

گروه فرهنگی | بهاره مقدم – در روزهایی که رسانه ملی از جهات متعدد زیر ذره بین نقدهای ریز و درشتی قرار گرفته است، شبکه استانی باران با سریالی شبانه توانسته است نظر مثبت مخاطبین خود را جلب کند.

حتما بخوانید: احضار سفیر کره جنوبی به وزارت خارجه | اعتراض به اقدام غیراخلاقی و غیرورزشی سامسونگ

سریال جایزه ۲ ساخته علی حلوی که با بازی علیرضا تاج شهرستانی، محمد هندی، نرجس خاتون بدر طالعی، سهیلا اخلاقی و بسیاری از بازیگران جوان و پیشکسوت هرشب زمستان ساعت ۲۲:۳۰میهمان خانه های گیلوندان است، فصلی جدید از سریال های شبانه را در شبکه باران رقم زده است.

داستان در محله ای به نام شکوفه سرا رقم می خورد و نقش اول قصه متعلق است به ولی شکوفه سرایی. وی که در دوره قبل کاندید تصدی پست شورا بوده و موفق به جلب آرای عمومی نشد، با از دست دادن همسرش درصدد تجدید فراش است اما هربار با مشکلات جدیدی روبرو می شود.

در عین حال اهالی محل و فرزندان ولی شکوفه سرایی نیز هریک آبستن قصه ای هستند که به پیشبرد داستان  کمک می کنند.

اگرچه سریال های طنز غالبا می کوشند تا با ریختن سوژه های متعدد در داستان با طنز موقعیت، نخست به خنداندن مخاطب و سپس به جریان سازی و مفهوم بیاندیشند اما حلوی از ابتدا با طرح قصه ای که به خوبی می داند می خواهد چه چیزی از آن برداشت کند، معضلات متعدد اجتماعی نظیر ازدواج مجدد، ازدواج جوانان، ظاهر سازی و فریب تبلیغات اغواگرانه ماهواره، توقعات بالای دختران برای ازدواج، رانت و رابطه، فساد اداری و مشکلاتی که طبقه متوسط جامعه با آن روبرو هستند را طرح می کند و با آسیب شناسی درست از موضوع، وجوه مثبت و منفی یک رویداد را بررسی می کند.

به عنوان مثال طرح موضوع ازدواج ولی شکوفه سرایی که به عنصر اغراق در طنز آمیخته بود، شرایطی را فراهم کرد تا مشکلات اجتماعی فراوانی در آن  نظیر شروط غیر منطقی بانوان، عمل های زیبایی، ظاهربینی، شایعه سازی و فرزند سالاری طرح شود.

هم چنین در سکانس هایی که به شورای روستا و دهیاری پرداخته می شود هم رانت و فساد اداری مطرح می گردد و هم عناصر خدوم و وظیفه شناس شورا که در همه حال به بهبود معیشت مردم می اندیشند تکریم می شوند. درواقع حلوی می کوشد یک طرفه به قاضی نرود و دست مخاطب را در قضاوت باز می گذارد.

از این روست که صعود سریال های طنز استانی از خنداندن به هرقیمتی به خنداندن به شرط تفکر اتفاقی مثبت تلقی می گردد که عوامل سریال جایزه ۲ توانستند آن را محقق کنند.

انتهای پیام

اختصاصی : منبع
ارسال نظر
( انصراف از پاسخگویی )
مرا از نظرات بعدی با خبر کن
مرا فقط از پاسخ به نظرم با خبر کن
کلید را به سمت چپ بکشید

اولین دیدگاه را برای این مطلب ارسال کنید.

علیرضا تاریوردی

سریال برای مخاطب حرفه ای چیزی برای عرضه ندارد و به نظر می رسد برای مخاطب عام ساخته شده است. مخاطبی که خیلی حوصله فکر و صرف انرژی برای حل معماهای پیچیده داستانی را ندارد.صرفا برای سرگرمی و قصه گویی است به اضافه کمی چاشنی ارزشهای اخلاقی و انسانی. بخشی از اوقات فراغت خانواده را پر می کند و تلنگری کوتاه مدت و موعظه وار برای خوب بودن به آنها می زند.

ماکان بند مهدی بذرافکن

مهدی بذرافکن

برای «ماکان بند»؛اگر «خدا» بخواهد، «بنده» عددی نیست که نخواهد | دمتون گرم بچه پول دارهای «یک شبه»!