مجله الکترونیکی
[ نسخه آزمایشی ]
کد خبر : ۳۳۷۱۸
زمان انتشار : ۰۹:۳۰ - ۱۳۹۶/۱۱/۲۱

به زودی: نجات غرب گیلان از زباله

شهرستان های غربی گیلان که پوشیده از جنگل های انبوه و سواحل بکری اند مدت هاست در زباله غرق شده اند. وضعیت به گونه ای است که بارها حامیان محیط زیست شهرستان های غربی گیلان در قالب کمپین های متعدد تلاش کردند تا احساس خطر خود را به گوش مسئولان برسانند.

گروه اجتماعی  | زباله و آلودگی های محیطی مدت هاست که چهره گیلان را مخدوش کرده است. خاک حاصلخیز، وجود نهرها و رودهای فراوان، وفور مزارع کشاورزی، وجود روستاهای متراکم، نبود سیستم جامع هدایت آب های سطحی، عدم آموزش صحیح شهروندی، پرباران بودن و مقصد گردشگری همه و همه از جمله عواملی است که مراتب دفع و دفن زباله در استان را با مشکل مواجه می کند.

حتما ببینید: عکس غیرمتعارف و جنجالی مهناز افشار

در این میان شهرستان های غربی گیلان که پوشیده از جنگل های انبوه و سواحل بکری اند مدت هاست در زباله غرق شده اند. حجم قابل توجهی از پسماندها را زباله های عمومی تشکیل دادنده اند و تلفیق با زباله های خانگی و صنعتی بر درصد تهدیدزا بودن آن ها افزوده است. وضعیت به گونه ای است که بارها حامیان محیط زیست شهرستان های غربی گیلان در قالب کمپین های متعدد تلاش کردند تا احساس خطر خود را به گوش مسئولان برسانند.

در همین راستا چندی است خبری مبنی بر احداث  کارخانه کمپوست (تبدیل زباله به کود) در بخش کرگانرود تالش در صدر جراید و خبرگزاری ها قرار گرفته است. گمانه زنی ها از نجات یافتن شهرستان های غرب گیلان از خطر پسماند در پی تحقق این طرح خبر می دهد. البته در این میان عده ای هم بنای مخالفت برداشته اند و عوارض زیست محیطی احداث این کارخانه را علت اصلی انتقادشان به این طرح اعلام کرده اند؛ گروهی دیگر نیز از انباشت زباله در محلی خاص گلایه کرده اند و نگران وجهه توریستی تالش هستند. همه این ها در حالی است که متولیان امر مدعی اند با جلسات متفاوت، اثرات زیست محیطی کارخانه کمپوست را مورد بررسی قرار داده اند و فرماندار تالش صراحتا در نمازجمعه این شهرستان قول بهره برداری از کارخانه در شهریور ماه ۹۷ را داده است.

بیشترین بازدهی؛ حداقل آلودگی

در همین باره با سید عیسی مهدوی، فرماندار تالش، گفتگو می کنیم. وی  با بیان اینکه در بحث پسماند شهرستان نیاز به یک زیر ساخت اساسی داشت، می گوید: کارخانه بزرگ پسماند که در جوکندان در حال شکل گیری است، مدیریت پسماند چهار شهرستان را انجام می دهد.

وی با با اشاره به اینکه احداث این کارخانه با سرمایه گذاری  ۲۷میلیارد تومان در حال پیگیری است، اضافه می کند: در این طرح برای نخستین بار از ظرفیت بخش خصوصی استفاده کردیم.

مهدوی می افزاید: کارخانه کمپوست روزانه مصرفی حدود ۳۰۰تن زباله دارد، این مصرف به تولید کودی منجر می شود که مورد مصرف ارگانیک در حوزه کشاورزی قرار می گیرد.

فرماندار تالش با تأکید براینکه این کارخانه با حداقل آلودگی، نقش مهم در کشاورزی منطقه و استان دارد، ادامه می دهد: اثرات زیست محیطی کارخانه با کارشناسان مورد بررسی قرار گرفته، کارخانه کاملا استاندارد است، اثرات نامطلوبی مانند بقیه کارخانه ها ندارد، اگر مردم بخش های مختلف تالش باز نگران هستند ما آمادگی داریم تا مجری طرح را دعوت کنیم تا توضیحات تکمیلی را ارائه کند.

مهدوی در خاتمه می گوید: این طرح می تواند غرب گیلان را از زباله نجات دهد، انتظار داریم سایر مسئولان تالش که در بین مردم نفوذ دارند و صاحب قلم و تریبون اند، در جهت بهبود اوضاع مردم از طرح حمایت کنند و ابعاد مختلف پروژه را مورد ارزیابی قرار دهند و به این باور برسند که تمام جنبه های کار با متخصصان امر سنجیده شده است.

پیگیرمشکلات مردمیم

مانی زرشکی، بخشدار کرگانرود درباره معضل زباله در تالش می گوید: متأسفانه اکثر سواحل ما در تالش پر از زباله است ، بستر رود خانه ها آلوده شده و هرچه زودتر باید به حال آن فکری اساسی کرد.

وی با اشاره به اینکه پسماند یک بحث عمومی است، می افزاید: وظیفه مدیریت پسماند با شهرداری هاست و موظف هستند به این طرح ورود کنند.

زرشکی با بیان اینکه وظیفه ما در بخشداری نظارت بر حسن اجرای کار هاست، اضافه می کند: ما دستگاه حاکمیتی هستیم، باید پیگیر مشکلات مردم باشیم، نمی توان در اجرای طرح ها بُعد زیست محیطی را نادیده گرفت، اداره محیط زیست هم در تلاش است تا مشکلات مردم را در بخش زباله کاهش دهد.

بخشدار کرگانرود زرشکی با اشاره به اینکه اقداماتی که تا کنون صورت گرفته جوابگوی جمع آوری کامل زباله ها نیست، می گوید: ما امیدواریم با طرح کارشناسانه احداث کارخانه کمپوست تالش را دوباره با سرسبزی ها و زیبایی هایش بشناسند نه با زباله هایش.

****

بهرحال با دست روی دست گذاشتن قطعا معضلی حل نخواهد شد. غرب گیلان برای سبز شدن چاره ای جز احداث یک کارخانه زباله سوز ندارد.  دکتر فرهاد لطیفی، مدیرعامل شرکت پاک انرژی سازه در روز امضای قراداد با کارخانه کمپوست که در فرمانداری تالش صورت گرفت از تصیفه و کنترل شیرابه، بو و ویروس با تکنولوژی کانادا برای اولین بار در شهرستان تالش خبر داده بود. حال این کارخانه که با عنوان تبدیل زباله به کود در دست ساخت است. اگرچه حواشی متعددی دارد و مخالفان و موافقان بسیاری در مدح یا ذم آن سخن ها گفته اند و قلم ها فرسوده اند، اما پروژه در دست اجراست.  طرح مورد حمایت سازمان محیط زیست است اما پربیراه نیست اگر منتقدان پاسخی از طرح متولیان برای عدم آسیب به صنعت توریسم مطالبه کنند. فراموش نکنیم املای نانوشته غلطی هم نخواهد داشت، اگر امروز برای دفع آلودگی ها از چهره استان سبزمان نکوشیم، در فردای پس از غفلت ها باید با هزینه هایی گزاف تر که تنها مادی نیست، برای مبارزه با زباله کاری کنیم!

محمد حسن یاری، مولف و مترجم هشت عنوان کتاب و فعال محیط زیست تالش از منتقدان جدی طرح محسوب می شود. به همین دلیل به سراغ وی رفتیم تا از دلایل مخالفتش آگاه شویم.

ایراد اصلی شما به ساخت کارخانه کمپوست چیست؟

این طرح ذاتا مفید است و در اصلِ آن انتقادی وارد نیست. روش های کنونی دفع زباله در همه کشورها منسوخ شده و دنیا به زباله به عنوان یک فرصت برای تولید سوخت و جایگزینی بخشی از انرژی های فسیلی نگاه می کند، نقاط کنونی دفع و دفن زباله که در سواحل تالش قرار دارند، فجایع زیست محیطی بسیاری به بار آورده اند. با راه اندازی کارخانه کمپوست، شاهد کاهش اثرات زیست محیطی و مزایای اقتصادی نظیر اشتغالزایی خواهیم بود؛ اما مشکل در جانمایی نادرست محل این کارخانه و عدم همسویی این طرح با اهداف زیست محیطی و آسیب به منطقه حفاظت شده لیسار و بطور کلی به منابع عظیم ملی است.

طرح مورد تایید سازمان محیط زیست است، علت مخالفت حامیان محیط زیست چیست؟

هیچ هم اندیشی تا کنون با گروه های محیط زیستی تالش و فعالین این حوزه صورت نگرفته است، طرحی به این حساسیت و اهمیت، مطمئنا اگر نظر و مشورت فعالین محیط زیست منطقه را به همراه داشت، می توانست حمایت معنوی و مردمی را هم به دنبال داشته باشد. به احتمال بسیار زیاد جنگل های هیرکانی بزودی ثبت جهانی می شود و حجم قابل توجهی از دوستداران طبیعت و گردشگران خارجی را به سمت خود جذب خواهد کرد و نام تالش و لیسار هم در این بین برجسته خواهد شد. دهشتناک است تصور اینکه، تنها کارخانه زباله سوز در منطقه درکنار یک اثر طبیعی جهانی باشد که بدسلیقگی متولیان امر را نشان می دهد. چطور می توان زیان هایی که بر شخصیت و ارزش این مزیت جهانی وارد خواهد آورد را نادیده گماشت؟!

برآورد فعالان محیط زیست از اجرایی شدن این طرح چگونه است؟

سازمان محیط زیست، بیشترین کوتاهی را درخصوص مکان کارخانه مرتکب شده است. مطمئنا اثرات جبران ناپذیری بر صنعت توریسم خواهد داشت. عدم تعامل شهرداری تالش و سایر مسئولین مربوطه با فعالین محیط زیست منطقه، نقطه ضعف بزرگ این طرح به شمار می رود./ بهاره مقدم

ارسال نظر
( انصراف از پاسخگویی )
مرا از نظرات بعدی با خبر کن
مرا فقط از پاسخ به نظرم با خبر کن
کلید را به سمت چپ بکشید

اولین دیدگاه را برای این مطلب ارسال کنید.

صدا و سیما هیچ وقت به صورت شفاف از همین نظرسنجی ها و میزان مخاطبان و رضایت آنها صحبت نکرده است. کاش صدا و سیما می گذاشت همین جشنواره مردمی را جای دیگری به غیر از صدا وسیما برگزار می کرد. کاش صدا و سیما می گفت دغدغه اصلی مردمش چیست و آنها چه چیزهایی از رسانه ملی می خواهند. کاش صدا و سیما می گفت که مهمترین ایراداتش در برنامه های رادیویی و تلویزیونی چیست که مخاطبانش روز به روز کاهش دارد نه افزایش!

متین مسلم

آیا امید بازگشت آرامش پایدار به خلیج فارس هست؟ | ۲ منطق متناقض یک دیپلماسی