مجله الکترونیکی
[ نسخه آزمایشی ]
کد خبر : ۲۱۲۳۹
زمان انتشار : ۰۱:۳۱ - ۱۳۹۶/۰۷/۰۲

خاطرات اول مهر با ماست؛ با ما باشید

به راستی چرا در روزهای نزدیک به آغاز مهر این حس به سراغ ما می آید؟ روشن ترین دلیل آن تابستان است. گرمای هوا در این فصل باعث آرامش ماهیچه های ما می شود و روزهای طولانی فرصت بیشتری را برای سرگرمی در اختیار ما قرار می دهند.

به گزارش  خاطرات اول مهر و روز اول مدرسه رهایمان نمی کند. بوی مهر در فضا می پیچد و صرف نظر از سن و سال در روح ما نفوذ می کند.

حتی اگر نیازی به خرید وسایل مدرسه و لباس فرم و یا یافتن ارزانترین فروشگاه نوشت افزار نداشته باشید، به یک نحوی سنت های آغاز پاییز را زنده نگه می داریم و شاید برای خود خرید کنیم، حتی با اینکه سال هاست فارغ التحصیل شده ایم. واکنش بزرگسالان به این زمان از سال می تواند به نوعی جالب هم باشد.

 هنوز هم خاطرات اول مهر با ماست

ناگهان به خودتان می آیید و می بینید در حال پردازش دوران کودکی خود هستید.

به راستی چرا در روزهای نزدیک به آغاز مهر این حس به سراغ ما می آید؟

روشن ترین دلیل آن تابستان است. گرمای هوا در این فصل باعث آرامش ماهیچه های ما می شود و روزهای طولانی فرصت بیشتری را برای سرگرمی در اختیار ما قرار می دهند.

نور بیشتر خورشید نیز چرخه ی خواب و بیداری و رفتار ما را تغییر می دهند. در پاییز خواب آلوده تر می شویم و احتمال اینکه شب ها تا دیروقت خوش بگذرانیم کمتر شده، زودتر به رختخواب رفته و به چرخه ی سابق خود بازمی گردیم. به علاوه اکثر مردم مرخصی های خود را برای تابستان حفظ می کنند.

پاییز نشانه ی پایان تعطیلات است و افراد ناخودآگاه، صرف نظر از اینکه چند سال از فارغ التحصیلیشان می گذرد، حس فعالیتشان گل می کند.

شاید هم تنها یک عادت باشد. وقتی که سالهای سال اول مهر به مدرسه می روید و فعالیت خود را پس از چند ماه از سر می گیرید، طبیعی است که حس این عادت سال های سال همراه شما باشد.

بیش از هجده سال از سال های زندگی مغزمان طوری برنامه ریزی می شود که به اول مهر و خاطراتمان و نشانه های عاطفی آن واکنش نشان دهیم.

پس چاره چیست؟ یک بزرگسال در این گونه مواقع چه باید بکند؟ شاید بهتر باشد که خاطرات را از ذهن بشوییم؟ کارت های صد آفرین و شاید دفترچه های خاطراتمان را دور بیندازیم؟ عکس ها را پاره کنیم؟

تابناک : منبع
ارسال نظر
( انصراف از پاسخگویی )
مرا از نظرات بعدی با خبر کن
مرا فقط از پاسخ به نظرم با خبر کن
کلید را به سمت چپ بکشید

اولین دیدگاه را برای این مطلب ارسال کنید.

صدا و سیما هیچ وقت به صورت شفاف از همین نظرسنجی ها و میزان مخاطبان و رضایت آنها صحبت نکرده است. کاش صدا و سیما می گذاشت همین جشنواره مردمی را جای دیگری به غیر از صدا وسیما برگزار می کرد. کاش صدا و سیما می گفت دغدغه اصلی مردمش چیست و آنها چه چیزهایی از رسانه ملی می خواهند. کاش صدا و سیما می گفت که مهمترین ایراداتش در برنامه های رادیویی و تلویزیونی چیست که مخاطبانش روز به روز کاهش دارد نه افزایش!

متین مسلم

آیا امید بازگشت آرامش پایدار به خلیج فارس هست؟ | ۲ منطق متناقض یک دیپلماسی